Rolex Milgauss
De Rolex Milgauss is een horloge dat voor het eerst werd geïntroduceerd in 1956 door Rolex, met als doel wetenschappers en ingenieurs te voorzien van een betrouwbare tijdmeter die bestand was tegen sterke magnetische velden. De naam “Milgauss” komt van het Franse woord mille (duizend) en het Latijnse gauss (een eenheid voor magnetische fluxdichtheid). Dit verwijst naar het feit dat het horloge ontworpen was om te weerstaan aan magnetische velden van tot wel 1.000 gauss.
In die tijd was magnetisme een probleem voor horloges, aangezien het de nauwkeurigheid van de tijdmeting kon verstoren. De Milgauss was uitgerust met een speciaal ontwerp, inclusief een interne Ferrite-behuizing die het uurwerk beschermde tegen deze magnetische invloeden.
De originele Milgauss had een relatief bescheiden ontwerp vergeleken met andere Rolex-horloges, maar het was praktisch en een technische vooruitgang in zijn tijd. De horloges werden populair onder mensen die in omgevingen werkten waar magnetische velden een probleem waren, zoals in laboratoria of onderzoeksinstellingen.
In de loop der jaren heeft de Milgauss een aantal updates en vernieuwingen doorgemaakt, maar het is altijd trouw gebleven aan zijn oorspronkelijke doel: het bieden van een zeer nauwkeurig horloge in omgevingen met sterke magnetische velden. Het iconische groene saffierglas, geïntroduceerd in 2007, en het bliksemschichtje op de secondewijzer, hebben de Milgauss tot een opvallend model in het Rolex-assortiment gemaakt.
